De vraag is niet of er nog veel te zeggen valt   En of er ruimte is voor nog meer spijt   Het antwoord is overduidelijk   Het antwoord geeft zichzelf:      Mijn hart word donkerrood   Donkerrood      De ondergaande zon voelt niet langer warm   De zomer is voobij    En de lucht wordt Donkerrood   Donkerrood      De vraag is zelden wie er schuld heeft en wie niet   Het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan   En nu is het genoeg geweest   Het feest loopt op zijn einde, en de liefde ook      En mijn hart wordt donkerrood   Donkerrood      De ondergaande zon schijnt door het laatste glas   Met het laatste beetje wijn   En het licht wordt donkerrood   Donkerrood      De vraag is dus of wij nog zwaaien naar elkaar   En hou je kijkt naar wie van jou was   Het antwoord is overduidelijk   Het antwoord geeft zichzelf:      Je ziet me donkerrood   Donkerrood   Je ziet me donkerrood   Donkerrood