ik weet wat ze vragen van mij, en huiver   ze willen dat ‘k sterk ben en compleet   en dat ik volwassen en wijs en zuiver   de dingen zal doen die mijn vader deed   maar wat kan ik nu nog aan goeds voor ze doen?   niet genoeg, nooit genoeg      Aïda, Aïda, onze wens is klein   we willen jouw leiding, wilskracht, wijsheid   ’t is misschien onbescheiden maar    minder kan’t niet zijn, Aïda, Aïda      hij zou brokaat en van goud moeten wezen   en goud en brokaat zijn voor ons niet te koop   maar vraag hem in al zijn wanhopige schoonheid   de mantel van liefde, de mantel van hoop   en breng ons verlossing en maak ons weer vrij   neem hem aan, neem hem aan      Aïda, Aïda, onze wens is klein   we willen jouw leiding, wilskracht, wijsheid   ’t is misschien onbescheiden maar    minder kan’t niet zijn, Aïda, Aïda      Aïda Aïda, Aïda Aïda, Aïda Aïda      Wat zij van mij vragen is dwaas    en bijna onmogelijk hoopvol   en toch ik voel de droom    en zijn droom is ook de mijne    we kijken naar een en gezamenlijk doel   het vuur dat nog smeult en de as dat belicht   ‘t is genoeg, is genoeg, is genoeg      Aïda Aïda, Aïda Aïda, Aïda Aïda       is genoeg