Ay doğarken yavaş yavaş   Uyanır içimdeki bütün eksi duygular   Isınırım içerken, ay doğar      Ay doğarken yavaş yavaş   Bulanır bütün sular   Ağarır karanlıklar   Yüzünü hatırlarım, ay doğar      Bir ses gelir yavaş yavaş   Konuşur sanki dağlar   Ellerim ellerini   Kollarım seni arar, ay duyar      Herkes gider yavaş yavaş   Çekilir uzaklara garip yalnızlığına   Ben içer ben ağlarım, ay ağlar      Kurur gözlerimde hep yaşlar   Ağlamak neye yarar   Bilirim ki içinde   Her gece bir ay doğar   Her gece bir ay batar