Kan niet slapen vannacht   zei zij zachtjes tegen mij  De telefoon gaat telkens, maar ik geef geen gehoor   Aan de klank van warmte in de kou van een wereld zonder jou  Kan ik er tegen in eenzaamheid te leven   Als het over verdergaan en gedaan  Ik slenter door straten leeg en ja verlaten  Mij voelen wat het was dat jij me gaf  Zou ik niet eenmaal voor heel even alles moeten geven   Voor de laatste keer die laatste nacht met jou    Kan niet slapen vannacht  zei zij zachtjes tegen mij  Kan niet slapen vannacht  zei zij zachtjes tegen mij    Een herinnering, een glinstering  Zij lacht de kaarsen uit en de kachel aan (oh ja)  Flauw licht valt over haar gezicht als een ster aan de hemel  Die allang verdwenen is (nee nee nee)  Ik verdrink in mijn gedachten, zal ik op je wachten  Op je belletje met de vraag of ik kan komen  Want het vuur is allang gedoofd, maar mijn hart valt flauw  Voor die woorden van de kant van de lijn, waar de liefde vandaan kwam    Kan niet slapen vannacht  zei zij zachtjes tegen mij  Kan niet slapen vannacht  zei zij zachtjes tegen mij    (Dit is de voicemail van Michiel, ik ben er niet, spreek maar iets in)    Ik kan niet slapen  Ik kan niet slapen vannacht  Ik kan niet slapen  Ik kan niet slapen vannacht    Kan niet slapen vannacht  zei zij zachtjes tegen mij  Kan niet slapen vannacht  zei zij zachtjes tegen mij    Ik kan niet slapen  Ik kan niet slapen vannacht  Ik kan niet slapen  Ik kan niet slapen    Ik kan niet slapen vannacht, zei zij..