Bris bris puste meg i nakken   Det blir kaldt i frakken og kroppen skrike  kom bris bris, sett meg fri   Skru på sirenen og gje meg varige mèn     Bris gjer meg roser i kinnet, tar vekk vonde minner  Bris du har stengt oss inne. Du vinner, du vinner    Mitt navn er Kristopher, eks lokomotivfører  sønn av en skipsreder. Eg var hans stedfortreder  Eg blei tatt hånd om av ei nonne i et kloster  Eg gjekk i tjeneste for mitt land og kom heim som krigsoffer  Og eg blei lam i frå livet og ner  Og mitt navn blir ikkje lenger nevnt når folk ber  For ingen husker gamle Kristopher  Han som redda fem liv for sjølv å bli et krigsoffer