Det var en lang vinter men til slutt blei det vår   og alle mennene på skutå hadde fest  Det var tungrodde netter og en masse blod og svette  Styrmannen jobbde som en hest  Han var en mager liten raring som var svolten på erfaring  men rasjonane var stort sett vann og korn  Han stod ved roret heile dagen, hadde veddemål med Skagen  om raskaste veien til Capp Horn  Dekk Bord.    Når det var rolig på havet, me sko ha fri i frå kavet  satte alle seg ner og spelte kort  Styrmannen delte, resten av oss spelte  og pengane skifta eigar ganske fort  Carlos var fortvilte mens mange andre smilte  de sa; me loppe Carlos for alt han har  Og seinare når dommen falt hadde Carlos mista alt  Det var fordi han samla kun på spar    Ro ro heim til Transylvania  Gløm nå personalia og andre trivialia  Dekk bord, send et telegram til Victoria  for snart komme me fram    Et par mann hadde me mista. Carlos var den siste  Det skjedde når me låg til land i Marseilles  Han tapte en drikkekonkurranse mot Den Belgiske Sjimpansen  og nå seile han ikkje meir  I Hong Kong var det kaos, me gjekk på skjær utfor Laos  Me trudde aldri me kom levande derifrå  Så kom en innfødt stamme ut og trudde skipet vår var Gud  og slepte oss ut på åpent hav