In de jaren zestig   Hoorde ik een stem   Hij kwam niet uit de hemel   Hij kwam niet uit de hel   Zoveel mooie woorden   En ik wist niet wie het was   Die stem kwam uit een doosje   Op de kast      Mijn moeder zei: "Dat is de radio"   Ik dacht: "Het is een wonder"   En ik kan mijn hele leven   Niet meer zonder   Dat wonder      Ik hou van de radio   Ik hou van de radio   Ik hou van de radio   Radio radio      Ik kijk de laatste tijd nooit meer TV   Al die stomme spelletjes   Wat moet je daar nou mee   Geef mij maar de illusie   Van een vrouw die ik niet ken   Ik hoor haar stem alleen voor mij   De rest denk ik erbij      Ik hou van de radio   Ik hou van de radio   Ik hou van de radio   Radio radio      's Morgens word ik wakker met een stem die mij omarmt   En 's avonds ga ik slapen met een stem die mij verwarmt   Ik zie het liefst de wereld met mijn ogen dicht   En de ideale liefde is de liefde die tot niets verplicht      Dus ik hou van de radio   Ik hou van de radio   Ik hou van de radio   Radio